Liturgisch bloemstuk 4 Maart 2012

Het is de tweede zondag van de 40dagentijd, een tijd van inkeer en soberheid, maar ook een tijd van hoop en verwachting.

In de schikking staat de houten knoest of tak centraal. In Ezechiël 17 komt een twijgje voor dat zal uitgroeien tot een boom die vruchten voortbrengt.
Ook het kruis van Jezus wordt met Pasen tot een levensboom.

De drie witte stenen verwijzen naar Mozes, Elia en Jezus die op de berg staan in het licht van God.
Jezus wordt in het verhaal van de verheerlijking op de berg stralend wit voor de ogen van zijn leerlingen en hij wordt aangenomen als geliefde Zoon van God. Vandaar de witte kleur, naast de paarse, in deze schikking.
De witte doek verwijst ook naar de wolk, waaruit de stem van God klonk. De wolk is het symbool van Gods aanwezigheid maar ook van zijn verborgenheid.
Hij openbaart en verbergt zich. De witte voorjaarsbloemen zijn een teken van hoop.