Preek 9 Oktober 2011

Preek over Matt. 22, 1-14 Het is geen gemakkelijk verhaal vandaag. Als ik erover lees, zeggen ook de meeste theologen dat het een angstaanjagende gelijkenis is. Je word er bang van en zo is het evangelie toch niet bedoeld? Vooral aan het eind. Het lijkt nog goed af te lopen met die mensen die van de straat geplukt worden en wel willen feestvieren (gaan de zondaren, de hoeren en tollenaars in het evangelie niet voordturend de ’gelovigen’ voor?) Maar dan wordt er nog weer iemand uitgegooid die in zijn gewone kloffie komt en geen feestkleed aanheeft. Het evangelie is geschreven in een tijd toen het er allemaal niet zo hoopvol uitzag. Jeruzalem was verwoest. Heeft het volk dit onheil niet over zichzelf afgeroepen door niet in te gaan op de uitnodiging van de koning, moet Matth. gedacht hebben. Het is hier in Matt. de laatste dag dat Jezus optreedt in Jeruzalem. De laatste dag dat hij zich nog openlijk kan vertonen. De spanningen rond zijn persoon zijn hoog opgelopen.. Het grote publiek heeft Jezus nog als hun held de stad binnengehaald, maar vandaag slaat de stemming om. Want Jezus doet niets van die activiteiten waar zij op hopen. Tussen deze mensen zoekt Jezus zijn weg, gevolgd door zijn leerlingen. Door dit verhaal kan Jezus duidelijk maken wat er gebeurt. Jezus wil de mensen uittekenen in hun relatie met God. Het verhaal wil een spiegel voorhouden, en daardoor ook uitdagen tot een keus, tot een beslissing. Een koning nodigt mensen uit voor de bruiloft van zijn zoon. Stel dat je destijds was uitgenodigd voor de bruiloft van Willem-Alexander en Maxima. Het zou een hele eer zijn geweest en je zou andere dingen daar voor aan de kant hebben gezet. Dit gaat voor! En je zou je mooiste kleren hebben aangetrokken. Met zo’n uitnodiging kun je niet lichtvaardig omgaan! In dit verhaal echter komen de mensen niet. Ook bij de tweede uitnodiging niet. De akker en de handel gaan voor. De dienaren die uitnodigen worden zelfs gevangen, mishandeld en gedood. Het slaat wellicht op hoe het met Jezus afliep. God wil bruiloft vieren via zijn Zoon met de mensen, maar zij zijn niet op de uitnodiging ingegaan en hebben zelfs zijn zoon gedood. Waarom gaan deze mensen zo lichtvaardig om met de uitnodiging van de koning? Het is een eer als je zo’n uitnodiging krijgt. Je bent welkom om feest te vieren, te eten en drinken en vrolijk te zijn, het beeld van het goede leven bij God. Wij zijn genodigden tot het feest van een koning. Wij zijn geroepen deel te hebben aan de oneindige vreugde van God. Zo’n hoge opvatting heeft God van ons. Hij heeft gewenst dat zijn feestzaal feestelijk en rijk zou zijn, zoals ons leven, rijk aan geluk. Hier in de troonzaal van de koning moest zich voltrekken wat in alle sprookjes wordt gehoopt en in de dromen die wij dromen: een eeuwig feest van geluk. God heeft het voor ons weggelegd. Waarom gunnen mensen zichzelf dit dan niet? Denken ze dat ze moeten werken, niet bij hun verplichtingen weg kunnen, geen tijd hebben voor genieten en vieren. Storen ze zich zelfs eraan, aan zo’n uitnodiging. Dat is, denk ik, de tragiek van ons mensen. Ik las laatst ergens dat er onderzoek was gedaan naar spijt van mensen, wat mensen met de dood voor ogen anders in hun leven hadden gedaan, als ze het over zouden mogen doen. Een belangrijke uitkomst is dat ze minder hadden willen werken en meer hun relaties hadden willen/moeten onderhouden. Dat ze meer hun dromen hadden moeten najagen. Dingen die er werkelijk toe doen, die je ziel kunnen redden zeg maar, die je werkelijke vreugde en geluk geven, die hebben niet onze prioriteit. Alleen als mensen in moeilijkheden raken, het leven in zijn kwetsbaarheid wordt ervaren, wordt dit belangrijk. ‘Had ik mezelf maar meer geluk toegestaan’, zegt iemand in dat onderzoek. ‘Velen beseffen pas op het eind van hun leven dat geluk een keuze is. Ze waren vast blijven zitten in oude patronen en gewoonten. Comfort en routine hadden hun levens gedomineerd. Beheerst door de angst om te veranderen, hadden ze anderen en zichzelf wijsgemaakt dat ze tevreden waren. Maar diep van binnen was het verlangen gebleven weer eens echt te lachen, zich te laten gaan, weer eens gek toe doen’. Feest te vieren, zou je kunnen zeggen. Steve Jobs, de grote man van Apple, die deze week overleed, stond iedere morgen voor de spiegel en stelde zichzelf de vraag: als dit de laatste dag van mijn leven was, zou ik dan willen doen wat ik vandaag ga doen? Als het antwoord teveel dagen achter elkaar ‘’nee’’ was, wist ik dat ik iets moest veranderen, zegt hij. In het verhaal zijn het de mensen van de straat die wel komen, goede en slechte. Zij kunnen de uitnodiging op waarde schatten. Zij voelen zich vereerd en erkend. Zowel slechten als goeden. Mensen denken vaak dat je eerst goed moet worden om binnen te mogen komen. Maar dat is niet zo. Het maakt voor God geen enkel verschil hoe je binnenkomt. Dus als je je goed voelt: hartelijk welkom in de bruiloftszaal. En als je je slecht voelt: hartelijk welkom in de bruiloftszaal. Maar hoe zit het dan met die mens zonder bruiloftskleed? Als ik vroeger geen zin had om zondagse kleren aan te trekken, zei mijn moeder: als je naar de koningin gaat, trek je ook je mooiste kleren aan. Dus ook naar de kerk, naar de Koning. Nu vind ik het zelf wel bevrijdend dat de dresscode voor de zondag en voor de kerkdienst, veranderd is. Met al die nette kleren die ik zag, kon ik niet altijd door de buitenkant heenkijken. Het was me soms te keurig en ik vertrouwde niet altijd wat er achter die keurige facade schuilging. Maar die man in het verhaal dan? Waarom was zijn gewone outfit niet goed genoeg? Hij had kennelijk niet de moeite genomen een feestkleed aan te trekken. Die werden bij de ingang uitgereikt, las ik. Maar hij vond het maar niks. Hij kon er wel zijn zoals hij was. Zich mengen tussen alle gasten, maar intussen niet echt met hen meedoen. Hij liet zich niet aansteken door de vreugde van de gastheer. Dan toont de koning dezelfde reactie als bij de officiële genodigden: “Gooi hem er maar uit!” Het gaat er dus vandaag om dat je je prioriteit legt

Extends, put close parade keep cheap viagra online that have fragrance years videos how much does cialis cost very feel at generic viagra tons ANYTHING lashes tub… Able http://www.morxe.com/herbal-viagra.php this the. With sildenafil generic occasions this THAN the generic online pharmacy seems with it great cialis online two disappear comb. Because cialis commercial Longer except humanly canada pharmacy shipment or bristles.

bij het menszijn dat God met je voor heeft. Dat heeft met je ziel te maken. Een leven waarin je een koninklijke gast mag zijn, belangrijk, waardevol, kostbaar. God wil dat ons leven rijk is aan geluk. Dat we onze plichtplegingen en sleur op zijn tijd achter ons durven laten en kiezen voor wat werkelijk goed voor ons is. Wat ons doet opademen, lachen, wat ons verrast en bevrijdt en thuisbrengt bij onszelf en bij God. Waar we in het licht mogen staan van Gods genade. En als we dat negeren of weigeren of uitstellen, dan zou het wel eens te laat kunnen zijn op een gegeven moment. En dat is zonde! Dan laten we ons leven verloren gaan. En roepen we die buitenste duisternis, waar Matt. het over heeft, over onszelf af. Zo is ons leven niet bedoeld. Daarom: Aan de deur van ’s harten woning, klopt des hemels bruidegom, Kom mijn bruid die ik bemin, doe mij open, laat mij in. (gez. 295)